KAYNAKLAR VE REFERANSLAR
Ana sembol sayfasındaki psikolojik, kuramsal ve geleneksel perspektiflerin hazırlanmasında kullanılan referanslar burada toplu olarak gösterilir.
Rüya karakterlerinde yüz özelliklerinin görülme sıklığını ve tanınma biçimlerini inceler; bu nedenle rüyalardaki kişi ve yüz imgelerinin ampirik olarak nasıl raporlandığıyla ilgilidir.
Kaynağa git ↗Freud’un rüya imgelerinin oluşumu, rüya-işlemleri ve bedensel sembolizasyon örnekleri üzerine açıklamalarını içerir.
Kaynağa git ↗Psikanalizde görsel imgenin, benlik imgesinin ve Lacan’ın ayna evresinin rüya ve özne kuramıyla ilişkisini açıklar.
Kaynağa git ↗Ayna imgesini Jungcu persona ve gölge kavramlarıyla ilişkilendirerek, yabancı bir yansımanın dışlanmış kişilik yönleriyle karşılaşma şeklinde yorumlanmasını ele alır.
Kaynağa git ↗Psychology and Alchemy içindeki sembol, Bütünleşmiş Benlik (Self) ve bireyleşme tartışmasının özetini sunar; ayna imgesini kişiliğin bilinçli ve bilinçdışı boyutlarıyla ilişkili sembolik bağlamda açıklar.
Kaynağa git ↗Artemidorus'a atfedilen tarihsel rüya yorumunda aynada başka bir yüz görme ve bozulmuş yüz imgesinin çocukların soyu veya durumu ile ilişkilendirilmesine dair pasajı içerir.
Kaynağa git ↗Ayna sembolünü ve aynadaki yüzün kişinin kendi yüzünden farklı olması motifini İslami rüya tabiri bağlamında aktarır; kadın, makam, dost ve ortak gibi bağlamsal anlamları da içerir.
Kaynağa git ↗Aynanın boyutu ve maddesi üzerinden makam, sıkıntı, dinî bağlılık ve itibar temalarını içeren İslami rüya tabiri açıklamaları sunar.
Kaynağa git ↗Aynada başka birinin görüntüsünü görme motifini halüsinasyon, akıl veya mal kaybı temalarıyla birlikte aktarır.
Kaynağa git ↗Aynadaki başka bir kişinin genç veya yaşlı oluşuna göre rakip ya da iyi arkadaş gibi farklı ilişkisel anlamlar aktarır.
Kaynağa git ↗Ayna metaforunu insan bilgisinin şimdiki sınırlılığı ve gelecekteki daha tam kavrayışla ilişkilendirir; bu nedenle Hristiyan teolojik sembolizminde aynanın dolaylı görme ve eksik anlama temalarıyla bağlantısını açıklar.
Kaynağa git ↗Antik Yahudi kaynaklarında rüya, yüzün aynadaki görüntüsü ve ruhun yansıması metaforları arasındaki ilişkileri tarihsel bağlamda tartışır.
Kaynağa git ↗Zosimos’a atfedilen simyasal ayna anlatısını aktarır; aynayı ilahi akıl, kendini bilme ve bilincin daha yüksek bir görme merkezine yönelmesiyle ilişkilendirir.
Kaynağa git ↗Aynada başka bir yüz görme temasını izdüşüm, bastırılmış nitelikler ve kimlik algısının başkalarının beklentileriyle şekillenmesi üzerinden yorumlar.
Kaynağa git ↗Ayna rüyalarını ruhsal içgörü ve görünür olanla görünmeyen arasındaki eşik fikriyle ilişkilendirir; başka birini görme temasını başkasının özelliklerini kendilik algısına yansıtma olarak açıklar.
Kaynağa git ↗